KNCLPRT

Nobody's Fault But My Own.

koencolpaert.be is zo 2015…

Als deel van de grote voorjaarsschoonmaak ga ik ook eens grote kuis houden onder mijn domeinnamen. Daar waar ik vroeger verschillende domeinen had, wordt alles nu geconsolideerd onder het “colpaert.org”-domein. Dit betekent dat “koencolpaert.be” binnen enkele maanden zal ophouden te bestaan. Pas dus desgewenst uw bookmarks aan.

Hallo 2016!

Het begint een jaarlijkse traditie te worden; een nieuw jaar, een nieuwe look. En -bij wijze van goed voornemen- een nieuwe poging om dit zielig excuus voor een weblog nieuw leven in te blazen.

Door de jaren heen heeft deze site vele verschijningsvormen gekend. Wat een 10-tal jaar geleden begon met een iWeb-site ging al snel over in een echte blog met een daarvoor geschreven platform. Aanvankelijk met SimplePHPBlog, later voornamelijk met WordPress. De laatste twee, drie jaar werd ik echter al te veel opgeslorpt door de achterliggende technologie en dat ging uiteraard ten koste van de inhoud. Wie hier af en toe kwam kijken zag de site slag om slinger veranderen en dan vooral qua backend. Zo passeerden onder andere de revue: SquareSpace, static site generators zoals Pelican, Jekyll, Hugo en Octopress, al dan niet met een terugkeer naar WordPress af en toe als tussendoortje. Change, yes we can!

Experimenteren met allerlei nieuwe platformen en technologieën is dikke fun maar uiteindelijk is dat niet de bestaansreden van deze site, wel het documenteren van allerhande gebeurtenissen in mijn leven en wat mij op een gegeven moment bezighield of interesseerde. En ook al heb ik de nieuwe “Star Wars: The Force Awakens” nog niet gezien de beslissing is toch gevallen om terug te keren naar “the dark side” ofte WordPress. Begrijp mij niet verkeerd, static site generators zijn schitterende staaltjes van techniek en je leert er een hele hoop mee (Python, Ruby,…) maar op termijn zuigt het dagelijkse gebruik ervan. Wat we dus verliezen aan “geek credibility” winnen we ruimschoots bij aan gebruiksgemak.

Wat ik wou is een publicatieplatform dat makkelijk bereikbaar is van eender waar -dus ook vanop mobiele toestellen- en waarmee ik snel en eenvoudig inhoud kan creëren en publiceren. En is dat niet zowat de hele bedoeling van er een blog op na te houden? WordPress is door de jaren heen steeds meer uitgebreid en blijft het voorwerp van actieve ontwikkeling.

Enfin, om een lang verhaal kort te maken ben ik terug weggegaan van het statische in de richting van het dynamische. 2016 wordt dus het jaar waarin ik opnieuw aan de slag ging met WordPress. Om niet terug te verzanden in dezelfde fouten als in het verleden ben ik deze keer gegaan voor één van de standaard themes genaamd, Twenty Fifteen. Er volledig van afblijven zou natuurlijk te veel gevraagd zijn maar ik heb toch de indruk dat ik de customisatie tot het minimum heb kunnen beperken. Een paar PHP-files aangepast, een paar andere kleurtjes…maar grosso modo is zowat alles beperkt tot de standaard software en haar werking.

Om de nerd in mij toch een beetje te plezieren ben ik terug afgestapt van shared hosting en overgeschakeld op een virtuele private server bij Linode. In het verleden heb ik daar ook al enkele keren mee geëxperimenteerd en voor het hosten van een simpele site is het er een beetje over maar naast deze site draaien daar ook enkel zijprojectjes (waarover later ongetwijfeld meer).

Het enige waar ik nu nog mee zit is de inhoud van de oude site(s). Alle oude berichten staan netjes gearchiveerd maar ik ben er nog niet helemaal uit of ik die zou overbrengen of gewoon eens met een schone lei beginnen. Of misschien breng ik bepaalde over. Of…

En in tussentijd, voor elk van u en iedereen apart, een gelukkig 2016!

Examenstress

Sinds dit jaar hebben we hier er 2 in huis rondlopen die examens moeten afleggen. Bij de dochter is het nieuwe er toch al een beetje af maar bij de zoon was het dus de eerste keer dat hij “examens” had. Spannend jong!

Helena zit ondertussen al in het derde Latijn en haalde een nette 76%. Niet dat ze niet beter kan, voor enkele vakken scoorde ze zelfs een beetje minder dan gewoonlijk maar een mens kan uiteraard niet klagen met zo’n resultaat. Ondertussen is het wel duidelijk dat haar “forté” eerder ligt bij de talenvakken dan de wetenschapsvakken. Die laatste zijn verre van slecht daar niet van maar met uitzondering van biologie kan het haar toch minder boeien. Enfin, niets wat we nog niet wisten natuurlijk.

Voor Evert was het dus allemaal nieuw. Niet dat hij het aan zijn hart liet komen. Voor een eerste keer “groot rapport” was het zelfs uitstekend. Geen minpunten voor de moment; taal, rekenen,… er is niet echt iets wat hem minder ligt al is het nog wat vroeg om daar iets over te zeggen. Cijfers zeggen niet veel op die leeftijd maar als alles tussen de 9/10 en de 10/10 ligt zal het wel oké zijn zeker?

Twee goede rapporten dus en met een gerust gemoed de vakantie in. Bij de papa is het vroeger wel eens anders geweest :-)

Films 2015-10

  1. WarGames / John Badham / 1983
    A young man finds a back door into a military central computer in which reality is confused with game-playing, possibly starting World War III..
  2. Wyrmwood / Kiah Roache-Turner / 2014
    Barry is a talented mechanic and family man whose life is torn apart on the eve of a zombie apocalypse. His sister, Brooke, is kidnapped by a sinister team of gas-mask wearing soldiers & experimented on by a psychotic doctor. While Brooke plans her escape Barry goes out on the road to find her & teams up with Benny, a fellow survivor – together they must arm themselves and prepare to battle their way through hordes of flesh-eating monsters in a harsh Australian bushland.
  3. San Andreas / Brad Peyton / 2015
    In the aftermath of a massive earthquake in California, a rescue-chopper pilot makes a dangerous journey with his ex-wife across the state in order to rescue his daughter.
  4. Night at the Museum: Secret of the Tomb / Shawn Levy / 2014
    Larry spans the globe, uniting favorite and new characters while embarking on an epic quest to save the magic before it is gone forever.

Afscheidsbrief aan mijn pa

Afgelopen zondag is mijn vader overleden. Hij werd slechts 68 jaar oud en leed al enkele jaren aan leukemie. Niettegenstaande hij goed reageerde op zijn laatste behandeling was hij te verzwakt om de complicaties de baas te kunnen.

Mijn pa werd geboren op 17 mei 1947 als het tweede kind in een gezin van bescheiden komaf. Zijn beide ouders moesten hard werken om de eindjes aan elkaar te knopen en hun 6 kinderen op te voeden. Al heel vroeg in zijn leven was het duidelijk voor mijn pa dat met 4 zussen en 1 broer er weinig plaats was voor grote dromen. Reeds als 14-jarige verliet hij de school om in de plaatselijke petrochemische fabriek te gaan werken. Hij zou daar actief blijven tot aan zijn pensioen en groeide uiteindelijk door in administratieve functies inzake boekhouding en HR.

Begin jaren ’70 overleden zijn beide ouders op relatief jonge leeftijd en vrij korte tijd. Als enige meerderjarige zoon in het gezin betekende dit dat mijn vader het “de facto” familiehoofd werd en naast de zorg voor zijn eigen gezin -ik werd geboren in 1970- werd hij eveneens aangesteld als wettelijk voogd voor zijn minderjarig broertje. Met het verstrijken van de jaren verlieten alle zussen en broer uiteindelijk het nest om een eigen familie te beginnen. Vooral het huwelijk van zijn jongere broer bracht hem veel voldoening, hij had zijn taak en opdracht als voogd volbracht.

Mijn pa was een eenvoudig man, heel stil en teruggetrokken en ook al spraken we niet veel -en hij zou het zeker nooit uitspreken- denk ik dat hij best wel trots was op zijn zoon. Dat ik als enig kind naar de universiteit ging, afstudeerde en uiteindelijk zelf een vader werd. In de laatste jaren van zijn leven namen zijn beide kleinkinderen een centrale plaats in, vooral zijn kleindochter was zijn oogappel. Zelfs toen de leukemie reeds lang zijn kracht en gezondheid had aangetast bleef hij doorwerken in mijn nieuwe huis om er zeker van te zijn dat de kinderkamers in orde waren. Zonder veel woorden was dat zijn manier om voor hen te zorgen.

Enkele jaren geleden werd hij ziek, de diagnose was leukemie. De eerste chemo-kuren waren een succes en ook de verdere opvolging bleek telkens positief. Het was dan ook voor iedereen een grote schok toen enkele maanden geleden de ziekte blijkbaar weer de kop had opgestoken. We hadden echter goede hoop dat hij er opnieuw bovenop zou komen maar het mocht niet zijn. Afgelopen zondag overleed mijn pa aan complicaties.

Zoals in alle families hadden mijn pa en ik onze meningsverschillen maar als het er op aan kwam was hij er altijd. Nu besef ik pas dat ik altijd “mijn vaders zoon” zal zijn en ik mijn plaats heb in een lange rij van vaders en zonen. Mijn pa schreef zijn deel van de familiegeschiedenis, nu is het aan mij.

The man is alive – Alive and breathing – It’s taken me so long to see – The man is alive – Alive and breathing – The man is alive in me

(Luka Bloom)

Tot ziens pa, bedankt voor alles.

© 2016 KNCLPRT

Theme by Anders NorenUp ↑